Το μετέωρο βήμα μιας γενιάς

Η άποψή μου για την ταινία “Εκεί που ζούμε” του Σωτήρη Γκορίτσα

Η κινηματογραφική μεταφορά του πολύ καλού, ομότιτλου βιβλίου του Χρήστου Κυθρεώτη έγινε δια χειρός του καλού και έμπειρου σκηνοθέτη Σωτήρη Γκορίτσα και το αποτέλεσμα είναι καλό, όχι όμως και αντάξιο του βιβλίου.

Για τη γενική πλοκή του βιβλίου παραπέμπω στη σχετική ανάρτηση και εδώ θα επικεντρωθώ στην ταινία. Ο Γκορίτσας συμπυκνώνει τη δράση σε 90 λεπτά κινηματογραφικού χρόνου, αφαιρεί, σωστά, τον εσωτερικό μονόλογο του ήρωα και κυρίως επικεντρώνεται στη σατιρική φύση των καταστάσεων, που περιγράφει ο Κυθρεώτης, κάτι που είναι και η βασική αντίρρησή μου κι αυτό επειδή η περιγραφή κάποιων από τα κακώς κείμενα της νεοελληνικής πραγματικότητας δημιουργεί σίγουρα ένα κλίμα οικειότητας στους θεατές, αλλά αφαιρεί από την ιστορία το υπαρξιακό άγχος και την αμφιβολίες του κεντρικού πρωταγωνιστή.

Η σατιρική διάθεση είναι περισσότερο εμφανής στο πρώτο μέρος της ταινίας, το οποίο διαδραματίζεται στην ηλιόλουστη Αθήνα και στο οποίο ο Γκορίτσας, προσπαθεί, όχι πάντα με επιτυχία και ορισμένες φορές με κάποια σκηνοθετική υπερβολή να δείξει τη μάχη του πρωταγωνιστή ενάντια στην αδυσώπητη πραγματικότητα. Αντιθέτως, οι διαλογικές σκηνές είναι σαφώς πιο επιτυχημένες, αν και κάποια σύντομα φλας μπακ θα μπορούσαν να λείπουν. Όταν στο δεύτερο μέρος της ταινίας μεταφερόμαστε στην Εθνική Οδό, που φωτίζεται από τις λάμπες, ο σκηνοθέτης φαίνεται να βρίσκει έναν καλύτερο ρυθμό και να πατάει γερά στα πόδια του, συνδέοντας μάλιστα την παρούσα ταινία με το δικό του “Βαλκανιζατέρ”, αφού ο Στέλιος Μάινας και ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης αποδεικνύεται, ότι υποδύονται τους ίδιους χαρακτήρες 25 χρόνια μετά.

Για να μη μακρηγορώ χωρίς λόγο, ο Γκορίτσας πετυχαίνει να προσφέρει μια δόση αυθεντικού νεοελληνικού σουρεαλισμού, κακομοιριάς, κουτοπονηριάς, μικροαπατεωνιάς και βολέματος, αυτή είναι άλλωστε η ειδικότητά του, δεν νομίζω, όμως, ότι καταφέρνει να μας προσφέρει ολοκληρωμένα πορτρέτα χαρακτήρων, κάτι για το οποίο προσφερόταν η πρώτη ύλη, που είχε στα χέρια του. Η ταινία δεν είναι καθόλου αδιάφορη και μάλιστα είναι πολύ επιτυχημένη σε ορισμένα σημεία, θεωρώ όμως, ότι μπορούσε να προσφέρει το κάτι παραπάνω.

Πολύ καλές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ο εξαιρετικός και βαθιά ανθρώπινος Στέλιος Μάινας.

Βαθμολογία: 55/100

Τρέιλερ

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s